İnsanın temel özelliklerinden birisi de “seven bir varlık” oluşudur. Bu konuda o kadar çok şey söylenmiş ve yazılmıştır ki, bir araya getirilse kütüphaneler dolup taşar. Ayrıca, “sevgi”nin[1] ne olduğu konusunda yapılan tarifler ve tartışmaların haddi hesabı yoktur.Bize kalırsa, bunların çoğu duygusal boyutlu izahlardır. Aslında gerçek anlamda sevgi, sevilen nesne ya da kişi için en iyi olanı istemek ve yapmaktır. Bunun için de, haliyle, “en iyi olanın ne olduğunu enine boyuna bilmek” gerekir. Yani bilgisiz sevgi pek işe yaramıyor. Hatta çok olumsuz sonuçlar bile doğurabiliyor… Bunun o kadar çok örnekleri vardır ki...
“Aşığın gözü kördür” atasözü, sırf bu açıdan düşünülse yeridir.[2]
Nitekim Hz. Peygamber de, (aşırı) sevginin insanı kör ve sağır yaptığını hatırlatmaktadır.[3]
Mevlâna “bilgisiz sevgi”yi anlatmak için



