Adında bir nezaket bir zariflik vardır senin. Kumru kuşundan mı, yoksa kumrulu olmandan mı bilinmez adın? Elbet vardır bir hikmeti, Elekçi Deresi’nin kenarında kurulmanın. Sende nice alimler, nice veliler yetişmiş. Bağrında çıkardığın yiğitler Anadolu’nun dört köşesinde. Fabrikatörlerin var gurbetlerde...Bakma nüfusunun azaldığına bugünlerde. Ben inanıyorum yakında dönecekler hepsi sana. Dönecekler o sımsıcacık kucağına. Çünkü özleminle yananları gördüm her yerde. Gördüm, Ah memleketim! Diyenleri. İnsanların samimiyetini, saflığını, misafirperverliğini, cana yakınlığını anlatanları...
Ben de uzak kaldım senden. Hem de tam on yıl. On yıl hasretini çektim Leyla ile Mecnun gibi, Ferhat ile Şirin olduk seninle. Hasret giderdik tatillerde, yaşadık düğünleri, bayramları birlikte. Ama dönüş var ya, o dönüş... Burkardı yüreğimi hep... Buğulanırdı gözlerim sürekli... Çünkü her şeyim sendin
KARADENİZ GÖRME ENGELLİLER DERNEGİ ANA TÜZÜCÜ







